i die a hunder time

you go back to her

and i go back to blak

چه کابوسی...

دیدم از تاریکی به تاریکی میروم

پس کجاست من الظلمات الی نور

دنیا وارونه بود

کاش خاب بود..

- ﺑﻪ ﺗﻦ ﻓﺮﻭﺷﯽ ﻫﺎﯼ ﺷﺐ ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﻣﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﭘﺪﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﻋﺸﻖ؟
- ﺑﻪ ﭘﻮﺷﺶ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﻭ
ﻟﺨﺘﯽ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﻫﺎﯼ ﺷﺒﺎﻧﻪ؟
- ﺑﻪ ﻏﯿﺮﺕ ﭘﺴﺮ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭ ﻭ
ﺷﻮﺧﯽ ﻫﺎﯼ ﻣﺎﺩﺭ ﭘﺴﺮ ﺑﺎ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ؟
- ﺑﻪ ﺷﺐ ﮐﺎﺭﯼ ﻫﺎﯼ ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺍﻣﺎﺩ
ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺎﺱ ﮐﺮﺩﻥ ﭼﮏ ﺗﺎﻻﺭ؟
- ﯾﺎ ﺑﻪ ﻓﯿﻠﻢ ﺑﺎﺯﯼ ﮐﺮﺩﻥ ﻧﻮﻋﺮﻭﺱ
ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺳﮑﺲ ﺍﻭﻝ؟
- ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﻭ ﺩﺍﺩ ﻣﺮﺩﻡ
ﺍﺯ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﻭ ﺧﺮﯾﺪﻥ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻫﺎﯼ ﭼﻨﺪ ﺩﻩ ﻣﯿﻠﯿﻮﻧﯽ؟ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﻣﻦ ﺑﮑﺎﺭﺕ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﻏﺬ
ﻧﻘﺮﻩ ﺍﯼ ﺭﻧﮓ ﺩﺍﺧﻞ ﭘﺎﮐﺖ ﺳﯿﮕﺎﺭ ﺍﺳﺖ ! ﭘﺎﺭﻩ ﮐﻪ ﺷﻮﺩ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﻫﻮﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ
ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﺭﺍﺯﯼ ﮐﻨﺪ ... ﭘﺲ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﻮﺧﺘﻦ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻥ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﯽ ... ﺑﻪ ﺯﻭﺩﯼ ﺩﻭﺭ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺖ ...
ﺣﺘﯽ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺭﺍ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻩ !... ﺁﺭﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻦ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ !
ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻣﻦ ... ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺗﻮ ...
ﺗﻘﺼﯿﺮ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﯿﺴﺖ!!!
ﺑﻪ ﻧﺎﻡ " ﻋﺸﻖ" ﺟﺴﻤﺖ ﺭﺍ ﻟﮕﺪ ﻣﺎﻝ
ﺑﻮﺳﻪ ﻫﺎﯼ ﻫﻮﺱﺁﻟﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ " ﻧﺎﭘﺎﮐﯽ" ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺖ میکنند !..
ﺑﻪ ﻧﺎﻡ " ﻧﺠﺎﺑﺖ " ﺑﺎﯾﺪ ﺳﮑﻮﺕ ﮐﻨﯽ
ﻭ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ " ﺻﺒﺮ" ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﻭﯾﺮﺍﻥ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ. .

رازیست انچه که مرا ب من مبدل کرد

یادم هست

خوب یادم هست شبی را که

از سپیده دمش دیگر کتاب نخاندم

دستانم سوخته بودند

انگشتانم به عفونت دچار

به سویی زانو زده بودم

کدام سو

چه تفاوت

معبدی بود

مسجدی

دیری

یادم نیست

فقط دستانم را یادم هست وکتابی...

مردم گفتند:سوره ی یاسین بخوان ونیت کن مال گمشده ات پیدا میشود

مالباخته گفت: خود قران ب کل در خورچینم بود

هراسان سقوطی دوباره است

واژه ای مثل حباب بیرون زد و کش امد

انقدر که راه نفسم بسته شد

و کبود شدم...غروبها

تاریک و روشن است

پیدا اگر نیستم

تقصیر گرگ و میش غروبهاست نه چشمان تو

راستی به کسی نگویی واژه ای مرا بلعید

ب هیچ کس نگو

هیچ کس..